Mr.Ali Hertica 

Me Pluralizmin, Demokracinë dhe Njohurinë Politike, shkencëtari politik dhe filozofi holandez Hans Blokland ka bashkuar një terren të tërë. Në shkrimin e këtij libri, autori u frymëzua nga pyetja se cilat opsione demokratike kanë ende qytetarët bashkëkohorë për t’i dhënë shoqërisë së tyre një drejtim të përbashkët. Në fund të fundit, ai beson se drejtimi i përbashkët drejt shoqërisë është një pjesë thelbësore e lirisë politike. Ky autor beson se pakënaqësia politike që karakterizon demokracitë perëndimore sot është kryesisht rezultat i lirisë politike shumë të kufizuar. Kjo pakënaqësi mund të zvogëlohet vetëm nëse qytetarët bëhen zotër të zhvillimit të shoqërisë së tyre dhe rrjedhimisht të jetës së tyre personale përmes veprimit politik. 

Blokland analizon zhvillimin e teorisë politike të pluralizmit, një zhvillim që përkon kryesisht me atë të shkencës politike të pasluftës. Lidhja e tij me këtë është mendimi i R.A. Dahl. Në vitet 1930 dhe 1970, Dahl dhe të tjerët formuluan konceptin origjinal të pluralizmit politik. Ky pluralizëm mund të shihet para së gjithash si një përkthim i modernizimit të mundësisë dhe kapacitetit të qytetarëve për t’i dhënë së bashku drejtim dhe përmbajtje shoqërisë së tyre. Bëhet fjalë për lirinë politike pozitive që ndryshon nga liria negative politike, e cila nënkupton të kesh një domen privat në të cilin njeriu mund të bëjë ose të jetë ajo që mund të bëjë.Pluralizmi origjinal është një produkt tipik i modernizimit. Blokland përafërsisht dallon tre procese koherente të modernizimit: diferencimin, individualizimin dhe racionalizimin. Artikuluesit e pluralizmit origjinal i marrin këto tre procese të shoqërisë si një pikënisje empirike dhe normative. Prandaj, këto teori pasqyrojnë sistemet ekzistuese politike perëndimore. Ata kryesisht përshkruajnë dhe justifikojnë paraqitjen e tyre dhe në të njëjtën kohë kanë kontribuar në të. Kjo është arsyeja pse Blokland dëshiron të bëjë të qarta dhe të vlerësojë pikat e fillimit të teorisë së pluralizmit, sepse këtu mund të qëndrojnë farat e problemeve aktuale. 

Blokland përpiqet të tregojë ‘historinë’ e tij në nivele të ndryshme, gjë që bën të mundur leximin e këtij libri nga këndvështrime dhe interesa të ndryshme. Studimi i tij mund të lexohet thjesht si një analizë e zhvillimit të mendimit të Dahl-it deri në vitet 1970. Një nivel i dytë është teorikisht më i lartë. Kjo ngre pyetjen nëse ka pasur ndonjë përparim shkencor në temat që Weber, Mannheim dhe Schumpeter dhe më pas Dahl dhe Lindblom ngritën në fillim të karrierës së tyre. Së fundi, modernizimi përbën nivelin më të lartë teorik të studimit të tij. Autori shqyrton pasojat e procesit të modernizimit për lirinë pozitive politike. Kjo do të thotë se ai po kërkon përgjigje për katër nënpyetjet e mëposhtme.A nuk ka përparuar shumë diferencimi dhe individualizimi dhe a nuk e ka tejkaluar të menduarit racional funksionalisht mendimin thelbësisht racional për t’i bërë këto alternativa shoqërisht të imagjinueshme dhe të pranueshme.Në kapitullin e parë ai shqyrton kontekstin specifik amerikan në të cilin është zhvilluar të menduarit e Dahl-it. Në kapitullin vijues, ai hedh një vështrim të thellë në librin e parë të Dahl-it, Kongresi dhe Politika e Jashtme, në të cilin Blokland gjen ‘një aktualitet të habitshëm teorik dhe praktik’. Në kapitullin e katërt – në fakt i treti i vërtetë – ai hedh një vështrim më të afërt në Politikën, Ekonominë dhe Mirëqenien e shkruar së bashku nga Dahl dhe Lindblom. Ai e përdor këtë libër si një pikë nisjeje dhe referimi për kërkime në zhvillimin e të menduarit të tyre. Në kapitujt në vijim ai ndjek zhvillimin e Dahl. Ai zgjodhi këtë qasje kronologjike për t’i dhënë drejtësi faktit se nuk ka asnjë teori të vetme statike të pluralizmit, së cilës ai i është ngjitur që në vitet e hershme. Në vend të kësaj, Dahl, ashtu si Lindblom për këtë çështje, i ka përshtatur vazhdimisht pikëpamjet e tij nën ndikimin e rrethanave në ndryshim.