Ali Hertica

Nëse ka diçka për të cilën politikanët flasin shumë dhe zakonisht me shumë zjarr dhe përfshirje, atëherë bëhet fjalë për median. Ndoshta mund ta marr menjëherë veten si shembull: si politikan, kam një imazh në media dhe e lë mënjanë nëse është plotësisht në përputhje me realitetin. Unë do të isha një shembull i një skedar, një ideolog, një teori. Disa njerëz madje mund të më shohin si një person të mërzitshëm, i cili nënvlerëson nevojën për dramatizim dhe përmbajtjen shfaqëse të politikës. Pas zgjedhjeve , pothuajse do të ndodhte kjo. Sidoqoftë, nuk kam asnjë qëllim për këtë! Edhe pse nuk mund ta fsheh plotësisht qëndrimin tim kritik ndaj evolucionit të mediave, kryesisht dua të shikoj vetë kompaninë politike dhe të përpiqem të tregoj se ku ne, politikanët, mund të kontribuojmë në një profil më të mirë të kompanisë politike në media. Ky profilizim duhet të çojë në një marrëdhënie më të mirë midis mediave dhe politikës, dhe mbi të gjitha në një burim të ri të burimeve tona demokratike në një shoqëri që po ndryshon me shpejtësi.

Le të fillojmë nga dy gjetje për të cilat ka të ngjarë të merren vesh të gjithë. Para së gjithash, ne të gjithë e kuptojmë se diçka nuk shkon mirë në marrëdhëniet midis mediave dhe politikës dhe se demokracia nuk bën mirë. Por nga ana tjetër, ne nuk mund të mohojmë që media, në të gjithë diversitetin e tyre, të zgjerojë pikëpamjen tonë për botën dhe për këtë arsye potencialisht të ketë një ndikim të madh demokratizues. Me ato dy gjetje, ne nuk duhet ta shtrijmë konceptin e “mediave” në televizion. Bëhet fjalë gjithashtu për shtypin e shkruar, për radio, për filmin dhe, së fundi por jo më pak të rëndësishëm, në internet. Më lejoni gjithashtu t’ju them menjëherë se ndërmarrja politike nuk mund të bëjë pa media. Në një sistem demokratik, politika duhet të jetë e dukshme dhe transparente. Qytetarët duhet të jenë në gjendje të bëjnë zgjedhje. Ata mund ta bëjnë këtë vetëm nëse mesazhi politik i arrin ata. Prandaj duhet të ketë bartës të këtij mesazhi. Sa më shumë transportues, aq më shumë media dhe janë më të mëdha shanset që ai mesazh të arrijë tek qytetarët. Demokracia ka nevojë për median. Rritja e demokracisë masive është e lidhur me rritjen e mediave masive. Askush nuk mund të imagjinohet pa tjetrin. Ndërvarësia midis të dyve ka ekzistuar gjithmonë. Por ajo gërshetimi ka qenë gjithmonë problematik. Ne nuk duhet të kemi iluzione për këtë. Ose në veçanti për fuqinë e madhe politike që mund të fitojë një perandori mediatike. Ajo që bie në sy në këtë drejtim është vlera e aktualitetit që një film është më shumë se gjashtëdhjetë vjeç akoma, edhe pse bëhet fjalë për një kohë kur ende nuk kishte asnjë pikëpyetje për televizionin.

Unë thjesht dua të tregoj se kritikimi i mediizmit të gjerë të ndërmarrjes politike nuk është një fenomen vitet e fundit. Por sot ndikimi i mediave në shoqëri është më i madh. Kjo është arsyeja pse diskutimi, i cili tashmë është shumë i vjetër, po intensifikohet. Debati për media është pak a shumë nga pikëpamja e evolucioneve në peizazhin e televizionit. Më godet që televizioni është denoncuar që nga fillimi i tij për një sërë arsyesh nga një shtresë kryesisht intelektuale në shoqëri. Televizioni atomizon shoqërinë dhe shkatërron strukturën shoqërore, çon në “lexim” dhe analfabetizëm të ri, është sipërfaqësor për shkak të parësisë së figurës sipër fjalës, negativi është më i lehtë për t’u vizualizuar, pozitivi nuk është etj. Ajo lloj kritike kthehet gjithnjë në një formë ose në një tjetër. Por ne nuk mund të injorojmë më realitetin që televizioni si medium masiv është bërë një pjesë thelbësore e jetës sonë të përditshme dhe se të gjithë e kanë integruar disi atë medium në jetën e tyre të përditshme. Për shkak të fuqisë së figurës, televizioni është një medium veçanërisht i fuqishëm që ka një ndikim të fortë në perceptimet e njerëzve për shoqërinë. Kjo është arsyeja pse ne ndoshta përqendrohemi kaq shumë në televizion kur flasim për media. kryeredaktori i shërbimit të lajmeve televizive , thotë në një intervistë të fundit në Humo: “Televizioni ka padiskutim ndikimin më të madh, por nuk është mënyra më e përshtatshme për transmetimin e informacionit.” Unë mendoj se ato fjalë përmbledhin mirë problemin . Nëse televizioni është akoma burimi i vetëm i informacionit për shumë njerëz, atëherë ne kemi një problem si shoqëri. Ku kanë vetëm një dritare në botë përmes televizionit u paraqiten një imazh shumë i shtrembëruar dhe, për më tepër, alarmues dhe negativ i asaj bote.

Loading...