Bashkimi Evropian muajin e ardhshëm duhet t’i konfirmojë marrëdhëniet e ardhshme me Turqinë, duke e përfshirë edhe çështjen rreth ndërprerjes së negociatave për anëtarësim në BE, deklaroi kancelarja gjermane Angela Merkel.

“Në takimin e ardhshëm në nivel të lartë në BE do të propozoj të shqyrtohen marrëdhëniet e ardhshme me Turqinë, duke përfshirë këtu edhe nëse do të shtyhen ose ndërpriten negociatat për përfshirje drejt Unionit”, theksoi Merkel para Bundestagut.

Datat më të rëndësishme nga procesi i integrimit të Turqisë drejt BE-së:

1987 – Turqia, anëtare e NATO-s, parashtron kandidaturë për anëtarësim në Bashkësinë ekonomike evropiane, nga e cila doli BE-ja.

1997 – Ankaraja mori status të kandidatit, me mbështetje të fuqishme nga Britania e Madhe, Italia dhe Suedia. Ata konsiderojnë se kjo do të ndikojë në zhvillimin ekonomik dhe do të marrin një “lojtar” të madh në Lindjen e Afërt.

Franca, Austria dhe Gjermania janë të shqetësuar nga perspektiva për pranimin e Turqisë, për shkak të sfidave ekonomike dhe kulturore nga bashkimi drejt BE-së në shtet më të madh mysliman prej 80 milionë banorëve.

2002 – Turqia e hoqi dënimin me vdekje, që është kusht kryesor për pranimin në BE. Partia e Drejtësisë dhe Zhvillimit, e cila ka rrënjë islamike, fitoi në zgjedhjet dhe premtoi se do të punojë në eurointegrimet.

Mars 2003 – Rexhep Taip Erdogan u bë kryeministër dhe më vonë deklaroi se Turqia në masë të madhe është e gatshme të bëhet pjesë e familjes së BE-së.

Tetor 2005 – Fillojnë negociatat zyrtare për anëtarësim.

2010 – Negociatat bllokohen për çështjen për ishullin e ndarë Qipro. Anëtarët e BE-së, Qipros dhe Francës e bllokojnë hapjen e mëtutjeshme të kapitullit.

2013/2014 – Erdogani bën spastrime të mijëra policëve, qindra gjykatësve dhe prokurorëve për shkak të skandalit korruptues të cilin ia kanë shpikur, siç thanë “djajtë politikë”.

Gusht 2014 – Erdogani është zgjedhur për president dhe menjëherë paralajmëron se do ta transformojë Turqinë në sistemin presidencial.

Tetor 2014 – KE-ja në raportin për negociatat vlerëson kritika të mëdha, duke paralajmëruar në pavarësinë e gjykatave.

Mars 2016 – BE-ja dhe Turqia pajtohen për t’i ringjallur negociatat për pranim si dhe negociatat për regjimin pa viza si pjesë e marrëveshjes më të gjerë për pengimin e fluksit të emigrantëve nga Siria drejt BE-së.

15 korrik 2016 – Franca në armatën turke tenton ta rrëzojë Erdoganin nga pushteti, duke shkaktuar dënim ndërkombëtar duke e përfshirë edhe nga BE-ja.

Marrëdhëniet me Brukselin filluan shpejt të keqësohen si rezultat i urimeve masive të puçistëve të dyshuar. Këshilli i Evropës ku është anëtare edhe Turqia i vlerësoi këto urime si jo kushtetuese.

Mars 2017 – Erdogani e akuzoi Gjermani për “veprim fashist” sepse iu ndalua të ketë fjalim në mitingun para të zhvendosurve turq në Gjermani.

Me epërsi të vogël Erdogani arriti të sigurojë fitore në referendumin me të cilin e transformoi Turqinë në sistemin presidencial. BE-ja shprehu shqetësim se sistemi i ti çon drejt qeverisjes autoritare dhe me vetë këtë edhe distancim nga Unioni.

Prill 2017 – Parlamenti Evropian bëri thirrje në ndërprerje zyrtare të negociatave të cilat praktikisht janë ngrirë.

3 shtator 2017 – Kancelarja gjermane Angela Merkel deklaroi në një debat televiziv se kërkon ndërprerjen e negociatave për anëtarësimin e Turqisë në BE.